Yigit (18) vindt zijn plek bij Gildebor: “Ik zou hier nooit meer weg willen”
17-03-2026Een succesverhaal van samenwerking, groei en werkvreugde
De zon schijnt uitbundig boven de atletiekbaan aan de Scholtenhagenweg in Haaksbergen. Het is één van de locaties waar Gildebor dagelijks aan het werk is en vandaag ook de plek waar een bijzonder verhaal samenkomt. Want hier spreken we met Yigit Barlas (18), één van de jongste medewerkers binnen Gildebor én sinds kort in het bezit van een Nieuw Beschut indicatie. Een enorme mijlpaal, want die heeft geleid tot zijn eerste echte contract. Wat meteen opvalt? De trots én het enthousiasme van alle betrokkenen: werkcoach, voorman, stagebegeleider en natuurlijk Yigit zelf. Alles valt op zijn plek. En dat voel je.
Een start in het groen: “Buiten werken maakte mij blij”
De route naar Gildebor begon op VSO ’t Meerik. Stagebegeleider Andrea vertelt hoe de school al vroeg inzet op praktijkervaring: “In de middenbouw starten we met stages. Leerlingen ontdekken dan wat bij hen past. Dat kan van alles zijn, ook groen. Bij Yigit zagen we al snel dat dát zijn richting was.” Voor Yigit zelf was dat ook duidelijk. Hij reageert met een grote glimlach: “Ik wilde graag buiten werken. Dat maakte mij blij. En mensen worden ook blij als ze ons zien werken.” Die herkenning is er ook bij Henk Jan Wilmink, meewerkend voorman bij Gildebor: “Mensen waarderen het als ze ons zien.” Toen duidelijk werd dat Yigit zich in het groen verder wilde ontwikkelen, nam de school contact op met de gemeente Haaksbergen. Die legde vervolgens de verbinding met SWB. Door deze samenwerking ontstond een mooie, passende match. In maart vorig jaar startte Yigit met één stagedag per week – een begin dat daarna langzaam werd uitgebreid.
De klik is er meteen: “Yigit is echt een aanwinst”
Een stage is bedoeld om te ontdekken of de plek past. Werkcoach Robin Posthumus legt uit: “We beginnen altijd met gesprekken: welke dagen wil iemand werken, wat past? We evalueren maandelijks en kijken heel scherp of iemand écht op de juiste plek zit.” Bij Yigit was het gevoel vanaf het begin goed. Andrea: “Na twee evaluaties wisten we: dit klopt. We zitten op de goede weg.” Ook Henk Jan was snel overtuigd: “Yigit moest wel even wennen aan het werk en aan de collega’s. Maar al heel snel zagen we: dit is een aanwinst.”
Nieuw Beschut: een nieuwe toekomst
Tijdens de stage bleek dat een Nieuw Beschut indicatie een logische stap zou zijn. Robin: “Mensen kunnen die indicatie zelf aanvragen, maar wij helpen daarbij. UWV komt vervolgens kijken om te beoordelen. Yigit had geluk. Hij hoefde niet eens op de wachtlijst. Op 1 januari kreeg hij officieel de indicatie.” Niet lang daarna, op 2 februari, stroomt hij uit van school. Andrea benadrukt dat school haar leerlingen blijft volgen: “We bieden twee jaar nazorg. We vinden het belangrijk om te weten hoe het gaat en denken mee als dit nodig is.”
Groeien in het werk: “Hij heeft tomeloze energie”
De werkzaamheden van Yigit zijn divers en groeien met de dag. Henk Jan vertelt: “Mijn instelling met Yigit is vooral: heanig an! Hij is nog jong. Daarnaast mag hij nog niet met alle machines werken, maar dat komt vanzelf. Hij wil het liefst meteen met de bermmaaier of heggenschaar aan de slag, dus laten we hem daar nu al voorzichtig aan proeven. Hij begon hier in de winter, takken slepend in de kou, en doet nu van alles: schoffelen, uitharken… noem maar op. En als er maar geluid uit komt of er zit een stekker aan, dan is Yigit helemaal in zijn element. Zijn ontwikkeling gaat hard. In het begin was hij heel rustig. Nu geeft hij al opdrachten. Natuurlijk met een lach. Hij past echt prachtig in de groep. Ook in de pauzes bruist Yigit van energie. Balletje trappen en nooit stilzitten. Hij heeft tomeloze energie.”
“Ik zit helemaal op mijn plek”
Yigit straalt als hij over zijn werk praat. “Ik zou niet meer weg willen. Ik zit hier helemaal op mijn plek. En ik woon in Haaksbergen, dus het is lekker dichtbij.” Henk Jan vult aan, vol trots: “We willen er nog wel tien van dit soort jongens bij.”
Een verhaal dat klopt
Dit succesverhaal laat zien wat er gebeurt wanneer school, gemeente, SWB en Gildebor op één lijn zitten en samen optrekken. Iedereen ziet hetzelfde: talent, enthousiasme en een jong mens dat zijn plek heeft gevonden. Het is een voorbeeld van hoe arbeidsontwikkeling hoort te zijn: persoonlijk, zorgvuldig, stap voor stap – en vooral mét elkaar. En voor Yigit?
Dit is nog maar het begin.





